محدث

هم فتوا ! هم قانون ! نقدی بر مقاله فتوا یا قانون ؟ نگاهی به اصل 167 قانون اساسی

محمد زندی دلگشا — 2011-10-28T04:36:35+01:00

به نام خدا

با عرض سلام خدمت شما خوانندگان محترم وبلاگ

یکی از اصول مهم و ارزشمند قانون اساسی که بعد از اصولی که مربوط به حکومت اسلامی و ولایت فقیه و نظارت شورای نگهبان، به عقیده من بهترین اصل قانون اساسی است اصل 167 قانون اساسی است.

اصل 167 قانون اساسی بیان می کند:

»قاضی‏ موظف‏ است‏ كوشش‏ كند حكم‏ هر دعوا را در قوانین‏ مدونه‏ بیابد و اگر نیابد با استناد به‏ منابع معتبر اسلامی‏ یا فتاوای‏ معتبر، حكم‏ قضیه‏ را صادر نماید و نمی‏ تواند به‏ بهانه‏ سكوت‏ یا نقص‏ یا اجمال‏ یا تعارض‏ قوانین‏ مدونه‏ از رسیدگی‏ به‏ دعوا و صدور حكم‏ امتناع‏ ورزد.»

طبق این اصل فتوای معتبر علما در نبود قانون مبنای حکم قاضی قرار خواهد گرفت.

حال یکی از اساتید محترم دانشگاه سمنان به نام دکتر مصطفی جباری در مقاله ای با عنوان « فتوا یا قانون؟ نگاهی به اصل 167 قانون اساسی » به نقد این اصل پرداخته و مقاله خود را در فصلنامه حقوق دانشگاه تهران در پاییز سال 87 منتشر کرده است.

متن کامل مقاله ایشان را می توانید در اینجا ملاحظه فرمایید.

این بنده با توجه به ارزش و اعتبار این اصل نکاتی را در نقد خود بر آن برای ایشان ارسال کردم.

متن نقد من را می توانید در ادامه مطالعه فرمایید.

با پیروان دیگران مذاهب چه می شود؟

محمد زندی دلگشا — 2011-10-22T10:12:13+01:00

به نام خدا

با عرض سلام خدمت شما خوانندگان محترم.

چند روز قبل با یکی از دوستان عزیز و دانش‌پژوه که مشغول صحبت بودیم ناگهان یکی از شبهات قدیمی کلامی به ذهن ما رسید. اینکه آیا افرادی که معتقد به سایر ادیان هستند نیز بایستی معتقد به دین اسلام باشند؟ یا خیر؟

از آنچه که دوست ما دارای تحصیلات عالی در زمینه حقوق (خصوصی) است ما در آن جلسه این موضوع را با رویکرد حقوقی بررسی کردیم.

این بحث فواید و نتایج زیادی به همراه دارد. مثلاً اساساً اگر کسی معتقد به بنیان رفتاری نبود آیا می‌توان او را به دلیل استنکاف از آن رفتار مورد تعقیب قرار داد؟ و فواید بسیار زیادی که در ادامه به گوشه‌ای از آن خواهیم پرداخت.

بعد دیگر این بحث که بعد اعتقادی و کلامی است هم این است که: آیا شریعت اسلام می‌تواند دیگر ادیان را مجبور به پذیرش اسلام کند یا خیر؟

نکته‌ای که به نظر ما می‌رسد این است که اثبات نقلی درون دینی اینکه دین اسلام به دیگر ادیان فرمان پذیرش اسلام را داده است (هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله) و همه را به اسلام فرا می‌خواند (ان الدین عند الله الاسلام) و پیامبران دیگر ادیان را هم مسلم می‌داند (آل عمران 67) از نظر اسلام کاملاً پذیرفته شده است. اما باید یا از نظر عقلی محض، این موضوع را سنجید یا از آثار و تبعات آن این نکته را ارزیابی کرد.

ارزیابی این موضوع.

اجازه دهید ارزیابی این موضوع را با چند پرسش و پیش‌فرض آغاز کنیم. فرض می‌کنیم که ما پذیرفتیم که نیاز نیست همگان تابع اسلام باشند و هر کس طبق دین خود باید عمل کند. حال در این صورت:

1. اگر تنها مؤمنان و مسلمانان هستند که باید اسلام و احکام آن را بپذیرند، آیا مسیحیان و یهودیان در مقابل احکام اسلام آزادند و می‌توانند به کارهایی بپردازند که در دین (تحریف شده) خود آزاد است و در اسلام جرم؟ مانند بی حجابی و لواط؟(برای مثال تلمود: یهودى حقّ دارد، زنهاى غیر مؤمنه را به غصب برباید و زنا و لواط به غیر یهودى عقاب و كیفرى ندارد.)

2. در مورد مواردی که قباحت آن را ذاتاً خود عقل مورد پذیرش قرار می‌دهد مانند قتل و سرقت، این ادیان چه نوع مجازاتی پیش بینی کرده‌اند؟ (البته این سوال آنجا مطرح می‌گردد که اصل مجرمانه بودن این دست افعال در این ادیان پذیرفته شود) زیرا تعیین جرم بودن یک فعل، کافی نیست. باید در این ادیان مطرح گردد که فاعل تحت چه شرایطی و چگونه به کیفر خود برسد! از سویی دیگر هم باید کیفر را معین نمایند. که در انجیل و آثار کنونی غیر اسلامی چنین موضوعی بحث نشده است.

3. ظاهراً دوستان خوب ما همه چیز را احوال شخصیه پنداشته اند که می‌گویند: «باید با همه ادیان و پیروان آنان مانند خودشان رفتار کرد!» اما همه مسائل مانند احوال شخصیه و ارث نیست! اگر یک مسیحی مثلاً به یک مسلمان تجاوز کرد او را چه کنیم؟ اگر با رضایت خود مسلمان! این کار انجام شد، با مسیحی چه کنیم؟ در مورد جرایم جدید مانند حقوق مؤلفین با پیروان دیگر ادیان چه کنیم؟ فرضاً که دوستان ما برای سفر علمی به خارج رفته‌اند. اگر در آنجا کسی جرمی علیه ایشان مرتکب شد و فعل حرامی انجام داد (مثلاً خدای ناکرده به نوامیس آنان نگاه آلوده کرد) آیا آن مسیحی قابل مجازات نیست؟ فرضاً که پذیرفتیم طبق قانون ما قابل مجازات نیست! آیا خدا هم با یک مسیحی که افعال پیش گذشته را مرتکب می‌شود و به دین (تحریف شده) خود استناد می‌کند هم نباید کاری داشته باشد؟

4. کسی که قائل به مسیحیت است باید مفاد انجیل را هم بپذیرد. اگر چه ما قائل به تحریف لفظی انجیل هستیم اما بر اساس آنچه در انجیل هست در آن بشارت‌هایی به پیامبر اعظم داده شده است.

برای اطلاع بیشتر در این مورد می‌توانید این مقاله را مطالعه نمایید.

تشکیل دادگاه علنی برای جرایم خشن خلاف شرع و قانون اساسی است

محمد زندی دلگشا — 2011-08-11T06:19:41+01:00

نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی روز یکشنبه طرح یک فوریتی رسیدگی به جرایم خشن را تصویب نمودند. در این مصوبه بندها و مواد بسیار ارزشمندی همچون «رسیدگی به جرایم خشن در خارج از نوبت» وجود دارد که در واقع همان‌گونه که از نام طرح بر می‌آید مبارزه با این جرایم را جدی‌تر ساخته است.

اما در این میان مفادی قرار دارد که ظاهراً با مخالفت صریح شورای محترم نگهبان قانون اساسی مواجه گردد. برای مثال آنجا که مقرر می‌کند: مراحل رسیدگی به جرایم خشن (مانند ضرب و شتم و تجاوز به عنف و سرقت مسلحانه) علنی است؛ و در واقع به رسانه‌ها امکان پخش جزئیات روند این دادرسی را می‌دهد.

می‌دانیم که در اسلام آبروی مسلمان از آبروی اماکن بسیار مقدس هم واجب‌تر است. حال اگر دادگاهی علنی باشد و متهم و مظنونی به دادگاه علنی احضار شود و بعد معلوم شود به کلی بی گناه بوده و یا اگر هم جرمی مرتکب شده (مثلاً سرقت غیر مسلحانه انجام داده) مرتکب جرم خشن و منافی عفت نشده (مثلاً تجاوز نکرده؛ فقط سرقت معمولی بوده است). پس باید در واقع در دادگاهی عادی و غیر علنی محاکمه صورت می‌گرفت. (چون سرقت معمولی بوده است) حالا قبل از معلوم شدن گناهکاری و جرم او، عمل وی رسانه‌ای گردد! خب اگر معلوم شد جرم او چنین نبوده و یا اگر ضرب و شتمی هم رخ داده تجاوزی صورت نگرفته است آن وقت آبروی وی و خانواده‌اش چه می‌شود؟

گویا وکلای محترم ملت فرمایشات اخیر مقام معظم رهبری را در جمع اعضای قوه قضائیه فراموش کرده‌اند که فرمودند:

«فرض كنیم یك نفرى جرمى هم كرده است، این جرم در دادگاه صالح اثبات هم شده است، این شخص به مجازات محكوم هم شده است - فرض كنید رفته زندان - چه لزومى دارد ما اسم او را در روزنامه‌ها منتشر كنیم تا بچه‌ى این آدم كه دارد مدرسه میرود، دیگر رویش نشود مدرسه برود؟ چه اشكال دارد كه این مدتِ زندانش را بگذراند، بیاید بیرون، خودش و خانواده‌اش زندگى عادى‌شان را ادامه دهند؟ خب، جرمى كرد، مجازات شد، تمام شد دیگر. باید حتماً آبروریزى بشود؟ این از نكات بسیار مهمى است.»(دیوار با رئیس و مسئولان قوه قضائیه6/4/1390)

با توجه به ایرادات جدی، که این مصوبه با موازین شرع بَیّن دارد باید دانست که این مصوبه مغایرت آشکاری هم با اصل 165 قانون اساسی، یعنی آنجا که دادگاه‌های منافی عفت را غیر علنی می شمارد، دارد.

با توجه به اینکه تجاوز به عنف و ضرب و شتم و حتی سرقت مسلحانه مخالف عفت عمومی است و طبق اصل 165 باید در محاکم غیر علنی برگزار شود و از طرفی اگر این دسته محاکم رسانه‌ای و علنی شود جامعه را بیش از حد، نا امن جلوه می‌دهد و خوراک برای رسانه‌های غربی تولید می‌کنند تا ایران را نا امن نشان دهند از شورای محترم نگهبان توقع می‌رود با این اصل مخالف نماید.

نیم نگاهی به نظریه «تعطیلی اقامه حدود الهی»!

محمد زندی دلگشا — 2011-04-01T02:40:19+01:00

به نام خدا

برادران عزیز و ارجمند و دانشجویان محترم.

سلام علیکم.

پیش از آغاز این پست لازم می‌دانم فرا رسیدن عید باستانی نوروز را خدمت شما سروران و ارجمندان محترم تبریک عرض کنم.

چند روز قبل که با یکی از دوستان صمیمی و سابق خودم در مورد یکی از قواعد فقه و حقوق که صحبت می‌کردیم (قاعده اقامه حدود یا تعطیلی حدود) سخن به اینجا رسید که:

یکی از فرهیختگان معاصر ما به نام دکتر مصطفی محقق داماد در رد نظریه اقامه حدود کتابی با عنوان قواعد فقه نگاشته است.

من از این دوست خودم خواستم تا اگر این کتاب را در اختیار دارد آن را به من به رسم امانت تحویل دهد. تا مطالعه کنم و با نظر مخالفین اقامه حدود الهی! البته در زمان غیبت، آشنا شوم.

ایشان آن کتاب را که معلوم بود به سختی تهیه کرده است را به من داد.

کتاب را که مطالعه کردم خیلی تعجب کردم.

دیدگاه من در مورد فرهیخته‌ای مانند استاد محقق داماد که پیش‌تر وصف ایشان را شنیده بودم به شکل دیگری بود.

انگار کتاب قواعد فقه (بخش جزایی) را تنها با نام ایشان منتشر کرده‌اند؛ و ایشان هیچ نظارتی بر چاپ کتاب نداشته است.

برخی موارد که حتی طلاب و دانشجویان سال‌های نخست تحصیل از آن آگاهند از نظر نویسنده این کتاب مخصوصاً در فصل نهم (اقامه حدود) هم مخفی مانده.

آقای محقق داماد بعد از آنکه نظر یکی از قائلین به اجرای حدود در تمام اعصار و ازمنه را نقل می‌کنند در رد نظر این قائل می‌آورند:

اگر در زمانی متوجه شدیم که کسی که می‌خواهد حد را جاری کند عادل نیست آن وقت چه می‌شود؟

از این پرسش نتیجه گرفته‌اند که اگر عادلی برای اجرای حکم در زمان غیبت نبود در آن صورت حد الهی باید تعطیل شود و به دزد و زانی بگوییم خسته نباشید!

دوستان عزیز.

اگر یکی شخص که با مبنای اسلام و هدف از خلقت آشنا نبود و این حرف را می‌زد انسان تعجب نمی‌کرد. اما از آقای محقق داماد، بعید است!

در کتاب شریف کافی (مهم‌ترین و معتبرترین کتاب حدیثی شیعه) فصلی داریم به نام «باب أن الارض لا تخلو من حجة» در این باب که مفهوم و مرادش از نامش هویدا است حدیثی داریم که می‌فرماید:

إن الله أجل و أعظم من أن یترک الارض به غیر إمام عادل.

خداوند اجل و اعظم از آن است که زمین را بدون امام عادل گذارد و رهایش کند.

ممکن است دوستان منظور از این حدیث را از امام عادل، امام معصوم بدانند. خیلی خوب. اما در حدیث دیگری در همین کتاب شریف می‌خوانیم که:

انَّ لَنا فی کُلِّ خَلَفٍ عُدولًا یَنْفونَ عَنّا تَحْریفَ الْغالینَ
وَانْتِحالَ الْمُبْطِلینَ کافی ج1/32

هر زمانی، در هر عصری برای مکتب ما( اهل بیت)، افرادی هستند که تحریف غلو کنندگان و نسبت‌های دروغ مردمی را که‌ هدفشان خراب کردن دین است اصلاح می‌کنند.

پس هرگز زمانی نخواهد آمد که این احتمال آقای محقق داماد مبنی بر نبود «امام عادل» و حتی افراد «غیر معصوم عادل» رخ دهد و همواره افراد عادل در زمین برای اجرای احکام الهی (من جمله حدود خداوند) حضور دارند. پس تعطیلی حدود به این خاطر بهانه کودکانه‌ای بیش نیست.

اگر ما قائل شویم زمانی فرد عادلی برای اجرای حدود و احکام خداوند حضور ندارد و بر این اساس حکم خداوند تعطیل می‌گردد یعنی پذیرفته‌ایم خداوند حکمی صادر کرده ولی امکانات و ملزومان اجرای آن را فراهم نیاورده. یعنی کسی عادل در روز زمین نیست که بخواهد اجرای حکم کند. یعنی مردمان این قدر بد می‌شوند که کسی سالم و غیر فاسق نیست!

به نظر شما آیا می‌توان به این بهانه روز اجرای حدود الهی خط کشید؟

اگر لازم شد در پست های بعدی به بررسی و رد دیگر ابعاد نظریه قائلین به تعطیلی حدود رسیدگی خواهیم كرد

حكایت وكالت!

محمد زندی دلگشا — 2011-02-03T04:45:06+01:00

به نام خدا

راستش محتوای این پست را برای چند ماه بعد آماده کرده بودم. اما لازم شد که بخشی از آنچه را آماده کرده بودم اکنون ارسال کنم.

كدام یك، قانون بد یا بی قانونی؟!

محمد زندی دلگشا — 2010-11-25T13:30:26+01:00

به نام خدا

دوستان عزیز سلام؛

یكی از مسائلی كه همواره برای دانشجویان و اصولاً افرادی كه پای تحصیلات خود را از حیطه معلومات عمومی بیشتر می گذارند این است كه سعی می كنند با فلسفه و اصول معلوماتی كه از قبل فرا گرفته اند دست و پنجه نرم كنند.

چرا هایی را پاسخ دهند كه تا آن زمان بدان نپرداخته بودند. یكی از این مسائل كه دوستان قانونی ما با خود، می پندارند، این سوال است كه «بی قانونی بهتر است یا قانون بد؟؟؟»

آیا وظایف رهبر محصور به اصل110 است؟

محمد زندی دلگشا — 2010-11-19T14:52:38+01:00

به نام خدا

دوستان عزیز سلام علیكم

امشب با دوستان حقوق دانم كه در مورد وظایف و اختیارات رهبر صحبت می كردیم این بحث پیش آمد كه: «آیا وظایف و اختیارات رهبر همان است كه در قانون اساسی در ذیل اصل110 بیان شده است؟ یا اینكه رهبر اختیارات دیگری هم دارد؟»

تا آنكه در آنجا نتیجه گرفتیم كه «چون وظایفی كه در اصل 110 شمرده شده است حصری است و ظاهراً هم اختیارات دیگری برای وی در نص قانون نداریم، نتیجه می گیریم كه: خیر؛ رهبر در قانون اساسی اختیارات دیگری ندارد؛ و هیچ دلیلی ندارد برای رهبر(یا هر كس دیگر) بر خلاف قانون، اختیاراتی قائل شویم.»

نتیجه این جمله، این است كه اگر دیدیم رهبر در مسائلی غیر از آنچه كه در این اصل(یا نص دیگر قوانین) مرتكب شده است باید نتیجه بگیریم كه وی خلاف قانون اساسی عمل كرده است و بر همین اساس، صلاحیت رهبری مخدوش می شود! مثلاً اگر دیدیم كه نماز جمعه خطابه كرد یا رییس دفترش را نصب و عزل كرد می گوییم چون در اصل110 نیامده است خلاف قانون اساسی مرتكب شده است!

البته این نتیجه ای بود كه در آن نشست دوستانه تا آن موقع گرفته شده بود.

بلافاصله كه به منزل آمدم و در مورد گفته ها و شنیده ها فكر كردم دیدم:

اگر چه اصل 110 وظایف و اختیاراتی را برای رهبر مشخص می كند، اما این وظایف نمی تواند حصری باشد.( یعنی اختیارات رهبر منحصر به همان موارد ذكر شده باشد.)

چرا؟

می دانیم كه قانون اساسی جای ذكر موارد كلی و «اساسی» است و محل بیان ریز مسائل نیست. اصلاً شما كجا و كدام قانون اساسی را سراغ دارید كه ریز وظایف یك شخصیت را بیان كرده باشد؟

مثلاً تاكنون هیچ كس نشنیده ام كه بگوید: اختیارات رییس جمهور فرانسه همان است كه در اصول 8 تا 19 قانون اساسی فرانسه امده است و رییس جمهور فرانسه اختیاری غیر از آن ندارد![1] چرا كه اصلاً این وصله ها بر قامت رئسای جمهور و نخست وزیر سایر كشور ها نمی چسبد! هر چه هست از قامت ناساز بد اندام ماست!

هر چه بد قانونی و بی قانونی است از ما و قانون های ماست! آنهم از مراتب و درجات بالا!

حالا برخی از نظریه پردازان حقوقی می خواهند از این اصل نتیجه بگیرند: كه حالا چون برخی مسئولین(خدای نكرده به قانون اساسی عمل نمی كنند) پس ما هم نباید قانون را جدی بگیریم و ... .

اما پاسخ ما به صورت صریح و شفاف این است كه: اولاً اصل 110 حصری نیست؛ چرا كه فقط بیان كننده برخی از وظایف رهبر است. زیرا كه بر اساس قیاس قانونی(كه شما هم قبولش كرده اید) وظایف هیچ كس در قانون اساسی انحصاری نیست. مثلاً آیا وظایف رییس جمهور منحصر به همان مواردی است كه در قانون اساسی عنوان شده است؟ و مثلاً رییس جمهور نمی تواند در مجالس سخنرانی كند و اگر كرد خلاف قانون اساسی عمل كرده است؟ یا آنكه نمی تواند دیدار مردمی داشته باشد؟! یا نمی تواند سفرهای استانی رود؟!

یا اینكه خیر؛ مواردی كه در قانون اساسی برای شخصیت های سیاسی و مذهبی عنوان شده است تنها برخی از اختیارات و وظایف ایشان را عنوان نموده است؟

ایا هنوز هم برخی از نویسندگان مانند آقای كدیور و ... می خواهند بگویند: اصل 110 حصری است؟

یك دلیل محكم حقوقی!

یكی از دلایلی كه ما برای اثبات عدم حصر اختیارات رهبر در قانون می آوریم به بیان ساده زیر است:

الف_ می دانیم كه بر اساس اصل 4 و 72 و از همه صریح تر اصل96 قانون اساسی جمهوری اسلامی هیچ مصوبه ای نمی تواند مغایر با موازین اسلامی و قانون اساسی باشد. و شورای نگهبان بر اجرای دقیق این اصول نظارت تام دارد. و از طرفی شورای نگهبان مفسر رسمی قانون اساسی است(خوب دقت كنید)

ب_ برخی از قوانین اختیارات خاصی را به ولی فقیه(یا به تعبیر قانونی و بیان دوست ما «رهبر») داده است. برای مثال: ‌ماده 8 قانون زمین شهری تصریح می كند: كلیه اراضی بایر شهری كه صاحب مشخصی نداشته

باشد در اختیار ولی فقیه می‌باشد.

نتیجه: از آنجا كه این دست از قوانین(مانند زمین شهری) به تصویب شورای نگهبان رسیده است چند نتیجه مهم می گیریم:

1_ شورای نگهبان این قانون را با قانون اساسی در تعارض ندانسته.

2_ شورای نگهبان وظایف بیشتری نسبت به اصل110 برای رهبر قائل است.(و الا باید قانون زمین شهری و بسیاری قوانین دیگر را مغایر قانون اساسی و اختیارات رهبر می دانست و آن را رد می كرد)

3_ مفسر قانونی قانون اساسی(كه شورای نگهبان باشد)، وظایف و اختیارات رهبر را محصور در موارد مذكور در اصل110 نمی داند!(چون اگر محصور در اصل110 می دانست باز هم باید مصوبه را مغایر قانون اساسی می شمرد و مصوبه را رد می كرد.)

_________________

نتیجه:

وظایف و اختیارات رهبر بیشتر از آن مواردی است كه در اصل110 قانون اساسی تصریح شده است.

و السلام

محمد زندی دلگشا

[1] اصل‏8
رییس‏ جمهور نخست‏ وزیر را تعیین‏ می‏ نماید و قبول‏ استعفای‏ نخست‏ وزیر نیز بر عهده‏ رییس‏ جمهور است‏. رییس‏ جمهور پس‏ از قبول‏ استعفای‏ نخست‏ وزیر، وزرا را عزل‏ می‏ نماید.
اصل‏9
ریاست‏ هیات‏ وزیران‏ با رییس‏ جمهور است‏.
اصل‏10
قوانین‏ پس‏ از تصویب‏ مجلس‏ ظرف‏ پانزده‏ روز از سوی‏ ریاست‏ جمهوری‏ به‏ دولت‏ ابلاغ‏ می‏ گردد. ریاست‏ جمهوری‏ می‏ تواند ظرف‏ مهلت‏ مذكور مجددا قانون‏ را به‏ مجلس‏ اعاده‏ و تقاضای‏ تجدید نظر در آن‏ را به‏ صورت‏ كلی‏ یا جزیی‏ بنماید. مجلسین‏ نمی‏ توانند از تقاضای‏ ریاست‏ جمهوری‏ استنكاف‏ نمایند.
اصل‏11
رییس‏ جمهور درطول‏ ایام‏ فعالیت‏ پارلمان‏، پس‏ از پیشنهاد دولت‏ و یا پس‏ از پیشنهاد مشترك‏ مجلسین‏ كه‏ در روزنامه‏ رسمی‏ نیز منتشر می‏ گردد می‏ تواند لوایحی‏ كه‏ مربوط به‏ قوای‏ حاكمه‏ می‏ شوند و یا لوایحی‏ كه‏ محتوای‏ آنها امور مربوط به‏ اتحادیه‏ می‏ باشد و یا هدف‏ آن‏ تصویب‏ معاهده‏ ایست‏ كه‏ هر چند مخالف‏ قانون‏ اساسی‏ نیست‏ ولی‏ ممكن‏ است‏ كه‏ بر روی‏ نظام‏ كشور اثراتی‏ داشته‏ باشد، را به‏ همه‏ پرسی‏ عمومی‏ بگذارد. زمانی‏ كه‏ لوایح‏ مذكور از طریق‏ همه‏ پرسی‏ مورد تایید قرار گرفت‏ رییس‏ جمهور، در مدت‏ زمان‏ تعیین‏ شده‏ در موارد فوق‏ آن‏ را امضا خواهد نمود.
اصل‏12
رییس‏ جمهور می‏ تواند پس‏ از مشورت‏ با نخست‏ وزیر و رئسای‏ مجلسین‏ مجلس‏ شورای‏ ملی‏ را منحل‏ نماید، در این‏ صورت‏ انتخابات‏ ظرف‏ مدت‏ حداقل‏ 20 روز و حداكثر 40 روز بعد از تاریخ‏ انحلال‏ انجام‏ خواهد شد مجلس‏ شورای‏ ملی‏ در دومین‏ پنجشنبه‏ بعد از انتخابات‏ رسما تشكیل‏ می‏ گردد. چنانچه‏ این‏ جلسه‏ خارج‏ از ایام‏ فعالیت‏ معمولی‏ مجلس‏ تشكیل‏ بشود، در این‏ صورت‏ یك‏ دوره‏ فعالیت‏ خارج‏ از معمول‏ برای‏ مدت‏ پانزده‏ روز شروع‏ می‏ شود. انحلال‏ مجدد مجلس‏ در همان‏ سال‏ مجاز نمی‏ باشد.
اصل‏13
رییس‏ جمهور تصویب‏ نامه‏ ها و آیین‏ نامه‏ های‏ صادره‏ از طرف‏ هیات‏ دولت‏ را امضا می‏ نماید. وی‏ مقامات‏ لشكری‏ و كشوری‏ را منصوب‏ می‏ نماید. تصدی‏ مشاغل‏ و اعطای‏ نشانهای‏ زیر در هیات‏ دولت‏ تصویب‏ می‏ شود: مشاوران‏ دولت‏، نشان‏ شانسولیه‏ لژیون‏ دونور، سفرا، ماموریتهای‏ فو ق‏ العاده‏ مشاوران‏ در دیوان‏ محاسبات‏، فرمانداران‏، نمایندگان‏ دولت‏ در كشورهای‏ ماورا بحار، افسران‏ و رئسای‏ فرهنگستان‏ و رئسای‏ ادارات‏ مركزی‏. تصدی‏ سایر مقاماتی‏ كه‏ می‏ باید در اختیار هیات‏ دولت‏ باشد و همچنین‏ شرایط تفویض‏ اختیارات‏ رییس‏ جمهور به‏ هیات‏ دولت‏ توسط قانون‏ خاصی‏ معین‏ می‏ شود.
اصل‏14
اعطای‏ استوارنامه‏ سفرا و فرستادگان‏ ویژه‏ به‏ دولتهای‏ خارجی‏ توسط رییس‏ جمهور انجام‏ می‏ گیرد. همچنین‏ ریاست‏ جمهوری‏ استوارنامه‏ سفرا و فرستادگان‏ ویژه‏ خارجی‏ به‏ كشور را می‏ پذیرد.
اصل‏15
فرماندهی‏ كل‏ قوا و ریاست‏ شوراها و كمیته‏ های‏ عالی‏ دفاع‏ ملی‏ با رییس‏ جمهور می‏ باشد.
اصل‏16
هر گاه‏ نهادهای‏ جمهوری‏، استقلال‏ ملی‏، تمامیت‏ ارضی‏، و یا اجرا تعهدات‏ بین‏ المللی‏ در موارد مهم‏ و اضطراری‏ در معرض‏ مخاطره‏ قرار گیرند و روند عادی‏ و قوای‏ حاكمه‏ مختل‏ گردد، رییس‏ جمهور تصمیمات‏ مقتضی‏ را پس‏ از مشورت‏ رسمی‏ با نخست‏ وزیر و رئسای‏ مجلسین‏ و رییس‏ شورای‏ نگهبان‏ قانون‏ اساسی‏ اتخاذ می‏ نماید. رییس‏ جمهور از طریق‏ اعلامیه‏ مردم‏ را در جریان‏ امور قرار می‏ دهد. این‏ تصمیمات‏ می‏ باید به‏ گونه‏ ای‏ باشد كه‏ قوای‏ حاكمه‏ بتواند در كوتاه‏ ترین‏ زمان‏ وظایف‏ محوله‏ را در مجرای‏ طبیعی‏ خود انجام‏ دهند. شورای‏ نگهبان‏ قانون‏ اساسی‏ در این‏ خصوص‏ مورد مشورت‏ قرار خواهد گرفت‏. در چنین‏ موقعیتی‏ مجلسین‏ مكلف‏ به‏ تشكیل‏ جلسه‏ می‏ باشند. مجلس‏ شورای‏ ملی‏ را نمی‏ توان‏ در زمان‏ اعمال‏ اختیارات‏ فو ق‏ العاده‏ مذكور در این‏ ماده‏ منحل‏ نمود.
اصل‏17
رییس‏ جمهور دارای‏ حق‏ عفو می‏ باشد.

اعتبار و حجیت اقرار ضمنی

محمد زندی دلگشا — 2010-11-09T12:55:48+01:00

به نام خدا

دوستان عزیز سلام

اگر كمی با تاخیر وبلاگ را به روز می‌كنم عذر می‌خواهم.

دیروز با یكی از دوستان عزیزم كه در حال صحبت بودیم به مناسبت بحث از « ادله حجیت اقرار ضمنی » به میان آمد.

سخن در آن بود كه فرضاً كه «اقرار صریح» حجت باشد و بر اساس ادله دیگر مانند احادیث معتبر برای ما ثابت شود كه «اقرار صریح» حجت است. مثلاً بر اساس این عبارت شریف:

«مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی كِتَابِ صِفَاتِ الشِّیعَةِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ (عَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الْعَطَّارِ) عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ الْمُؤْمِنُ أَصْدَقُ عَلَى نَفْسِهِ مِنْ سَبْعِینَ مُؤْمِناً عَلَیْهِ‏»[1]

و ما بر این اساس نتیجه بگیریم كه: «اقرار العقلا علی انفسهم جایز». خب در این صورت و بر اساس آن عبارت منقول از امام صادق(ع) تنها حجیت اعتبار «اقرار صریح» برای ما معلوم می‌شود. اما زمانی كه «مومن» دقت نظر برای سخنان «غیر صریح» خود ندارد نمی توان بر اساس عبارت وسائل الشیعه این اعتبار را برای «اقرار ضمنی» قائل شد!.

با این مقدمه به سراغ ادله اثبات اعتبار «اقرار ضمنی» می‌رویم تا ببینیم آیا می‌توان برای «اقرار ضمنی» هم حجیتی قائل شد و اگر می‌توان این حجیت و اعتبار در چه حد است؟

بعد از این مقدمه حالا بجاست كه كمی در مورد «اقرار صریح» و ضمنی سخن بگویم تا مطلب برای ما بیشتر مشخص گردد.

اقرار صریح:

«اقرار صریح» یعنی شخص عاقلی علیه خودش در مورد حقی به نفع دیگران به صراحت، اعتراف كند.

یعنی یك شخص عاقل(غیر مجنون) بگوید: «من یك میلیون تومان به زید بدهكار هستم». به زبان ساده می‌گویند: فلانی به نفع زید اقرار به یك میلیون تومان بدهی كرده است. یا قاتل بگوید: «مقتول را من كشتم»[2]. این می‌شود اقرار صریح.

اقرار ضمنی:

«اقرار ضمنی» آن است كه در بطن یك مدعای قطعی(كه این مدعا معمولاً با «اقرار صریح» اثبات می‌شود) موادی قطعی وجود دارد كه آن مواد در محكمه به شكل «اقرار ضمنی» ثابت می‌گردد.

اجازه دهید مثالی بزنیم:

اگر قاتل بگوید: «مقتول را با سلاح گرم كشتم»،و در مورد چگونگی این قتل سخن دیگری مطرح نكند یا اصلاً از سخن گفتن امتناع كند، به راحتی معلوم می‌شود كه گلوله آن سلاح را هم در اختیار داشته است.(و در این صورت احتمال خطا و صدفه كم می‌شود)(كه مثلاً در این مساله احكام قتل عمد جاری می‌شود).

یا مثلاً اگر بدهكار به قاضی بگوید: «مبلغ یك میلیون را به طلبكار داده ام» معلوم می‌شود وی قائل به اصل بدهی بوده است كه حالا بیان می‌كند مقداری از آن را پرداخت كرده!

برداشت خصم از این جمله كه «مقتول را با سلاح گرم كشتم» و «یك میلیون از بدهی را پرداخت كردم» می‌شود «اقرار ضمنی» به استفاده از گلوله و «اقرار ضمنی» به اصل بدهی.

ادله حجیت و اعتبار اقرار ضمنی

حدیث:

ما و البته دوست ما حجیت «اقرار صریح» را بر اساس همان عبارت شریف مفروض گرفته ایم. و حالا كه ان حجیت را پذیرفتیم باید در آن خصوص عرض كنم كه:

بر اساس آن عبارت اقرار مومن علیه خودش بر گواهی هفتاد گواه ارجحیت دارد.

حال كه اینطور است چرا حجیت «اقرار ضمنی» را از همان مومن صادق نپذیریم و انكار كنیم؟

در واقع چه دلیلی دارد بگوییم:«یك مومن زمانی راست می‌گوید كه بخواهد صریحاً اقرار كند و اگر مومن در جایی نخواست صراحتاً به امری اقرار كند اصدق از هفتاد نفر نیست و حرفش اعتبار ندارد»؟ خب اگر مومن، مومن است و اقرار او حجت، لاجَرَم اقاریر ضمنی وی هم حجت و معتبر است.

دلیل دیگری كه در این پست با شما در میان می‌گذارم مفهوم مخالف است.

مفهوم مخالف:

قبل از اینكه در این خصوص وارد بحث اصلی خودم بشوم از افرادی كه دوست دارند این بحث برایشان یا اوری شود خواهش می‌كنم نگاهی به مطالب پیش آموخته خود در این رابطه در كتب اصولی یا در پایگاههای اینترنتی معتبر در همین بحث بیاندازند.

اما چگونه می‌توان از مفهوم مخالف استفاده كرد و حجیت «اقرار ضمنی» را ثابت نمود؟

پرونده كیفری زیر را در نظر بگیرید:

در این پرونده قبلاً ثابت شده است كه زید یكی از دو مقتول زن یا مرد را كشته. اما بازپرس نمی داند كه قاتل بابك را كشته یا زینب را.

حال كه امر قتل، قطعاً منتسب به زید است و این انتساب ثابت شده است؛ زید اقرار می‌كند كه زینب را نكشته است یا مثلاً می‌گوید: «شخصی كه من در تاریكی كشتم مو داشت»(و بازپرس می‌داند كه بابك كچل است و مو نداشته). در این صورت كه قاتل گفته است «من كچل را نكشتم» این مفهوم بر می‌آید كه زن(زینب) را وی كشته است.

در این مثال اگر چه قاتل به قتل زن اقرار نكرده است، اما از «مفهوم مخالف» جمله: «من كچل را نكشتم» و از اینكه قبلاً ثابت شده یكی از این دو نفر را وی كشته برمی آید كه او زن را كشته است و باید مثلاً دیه زن را بدهد(كه نصف دیه مرد است). و حال آنكه قاتل هیچ اقرار صریحی به قتل زن نكرده است.(اقرار ضمنی)

پس در موارد مشابه به همان ادله‌ای كه حجیت و اعتبار «مفهوم مخالف» را پذیرفته‌ایم باید حجیت و اعتبار «اقرار ضمنی» را هم بپذیریم.

برهان لمی:

در فلسفه ثابت شده است كه «هر پدیده‌ای در عالم علتی» دارد. همانجا ثابت شده است كه «هر علتی هم معلولی دارد». حال اگر ما برای اثبات رخ دادن قتل بالا بیاییم و بگوییم كه: چون قاتل تنها اسلحه گرم همراه داشته، می‌توانیم از این «اقرار صریح» نسبت به حمل سلاح گرم و سرد، به راحتی نتیجه بگیریم كه سلاح گرم حتما گلوله نیاز دارد و زن با گلوله كشته شده است. در این مثال قاتل هیچ اقرار صریحی نسبت به قتل زن یا مرد نكرده است. اما ما می‌توانیم از معلول(قتل زن با گلوله) به راحتی دریابیم كه وی به شكل ضمنی به قتل زن اقرار كرده است. و الا نمی بایستی زن با گلوله كشته می‌شد.

در این مثال از معلول پی به علت برده ایم، یعنی از كشته شدن زن با سلاح گرم پی به قاتل بودن زید برده ایم .این روش در منطق به «برهان لمی» معروف است. در این خصوص ادله فراوان دیگر هم هست كه در پست های بعدی مطالبی را در مورد اعتبار این نوع اقرار و میزان و درجه «اقرار ضمنی» با شما در میان خواهم گذاشت.

منتظر نظرات و ایده های شما عزیزان هستم.

محمد زندی‌دلگشا

[1] وسائل الشیعه، ج23، ص184، ح: 29341؛ البته در مورد این عبارت سخنانی باید گفت مثلاً اینكه اولاً عبارت مذكور به جهت وجود افراد مجهولی از نظر دسته بندی احادیث در رده احادیث«ضعیف» می‌گنجد و ثانیاً دارای «ارسال» است كه اگر این ارسال در حدیث هم مرتفع شود باز دارای روات مجهول است و از همه مهمتر با انكه وسایل الشیعه كتابی است كه از كتب اربعه نقل می‌كند اما این عبارت را در هیچ یك از كتب معتبر فقهی از جمله كتب اربعه ندیدیم! اما در این مقاله صرفاً از نظر حقوقی مساله را پی می‌گیریم.

[2] البته این نوع اقاریر با شرایطی ثابت می‌گردد كه ما در این مقاله در پی بیان شرایط اقرار نیستیم و ان شرایط را مفروض می‌گیریم. همچنین دانشمندان حقوقی تفاوت های ظریفی بین اقرار حقوقی و جزایی(كیفری) قائل شده ایند كه بحث در این خصوص را هم به فرصت دیگری محول می‌كنیم.

پیام مهم ولی‌امر مسلمین جهان درپی اهانت نفرت‌انگیز به قرآن شریف در آمریكا

محمد زندی دلگشا — 2010-09-13T13:56:40+01:00

بنا بر نقل مستقیم از سایت ایشان:

در پی اهانت نفرت‌انگیز به قرآن شریف در آمریكا، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام مهمی به ملت ایران و امت بزرگ اسلام، حلقه‌های صهیونیستی درون دولت آمریكا را طراحان اصلی این توطئه مشمئزكننده خواندند و با تشریح اهداف پشت پرده كینه‌توزیهای صهیونیست‌ها نسبت به اسلام و قرآن تأكید كردند: دولت آمریكا برای اثبات ادعای خود درباره دخالت نداشتن در این توطئه، باید عوامل اصلی این جنایت بزرگ و بازیگران میدانی آن را به گونه‌ای شایسته به مجازات برساند.
متن پیام ولی امر مسلمین جهان به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم
قال الله العزیز الحكیم: إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ¹
ملت عزیز ایران ـ امت بزرگ اسلام!

اهانت جنون‌آمیز و نفرت‌انگیز و مُشمئزكننده به قرآن مجید در كشور آمریكا كه در سایه‌ی امنیت پلیسی آن كشور اتفاق افتاد، حادثه‌ی تلخ و بزرگی است كه نمی‌توان آن را تنها در حدّ یك حركت ابلهانه از سوی چند عنصر بی‌ارزش و مزدور به حساب آورد. این یك اقدام محاسبه‌شده از سوی مراكزی است كه از سال‌ها پیش به این طرف، سیاست اسلام‌هراسی و اسلام‌ستیزی را در دستور كار خود قرار داده و با صدها شیوه و هزاران ابزار تبلیغاتی و عملیاتی، به مبارزه با اسلام و قرآن پرداخته‌اند. این حلقه‌ی دیگری از زنجیره‌ی ننگینی است كه با خیانت سلمان رشدی مرتد آغاز شد و با حركت كاریكاتوریست خبیث دانماركی و ده‌ها فیلم ضد اسلام ساخته‌شده در هالیوود ادامه یافت و اكنون به این نمایش نفرت‌انگیز رسیده است. پشت صحنه‌ی این حركات شرارت‌بار چیست و كیست؟

مطالعه‌ی این روند شرارت كه در این سال‌ها با عملیات جنایت‌بار در افغانستان و عراق و فلسطین و لبنان و پاكستان همراه بود، تردیدی باقی نمی‌گذارد كه طرّاحی و اتاق فرمان آن در دستان سران نظام سلطه و اتاق فكرهای صهیونیستی است كه از بیشترین نفوذ بر دولت آمریكا و سازمان‌های امنیتی و نظامی آن و نیز بر دولت انگلیس و برخی دولت‌های اروپائی برخوردارند. اینها همان كسانی‌اند كه پژوهش‌های حقیقت‌یاب مستقل روز به روز بیشتر انگشت اتهام در ماجرای حمله به برج‌ها در 11 سپتامبر را به سوی آنان متوجه می‌كنند. آن ماجرا بهانه‌ی حمله به افغانستان و عراق را به رئیس‌جمهور جنایت‌كار وقت آمریكا داد و او اِعلان جنگ صلیبی كرد و همان شخص بنابر گزارش‌ها، دیروز اعلام كرده است كه این جنگ صلیبی با ورود كلیسا به صحنه، كامل شد.

هدف از اقدام نفرت‌انگیز اخیر آن است كه از سوئی مقابله با اسلام و مسلمانان در جامعه‌ی مسیحی به سطوح همگانی مردم كشیده شود و با دخالت كلیسا و كشیش، رنگ مذهبی گرفته و پشتوانه‌ئی از تعصبات و تعلقات دینی بیابد، و از سوی دیگر ملت‌های مسلمان را كه از این جسارت بزرگ به خشم آمده و جریحه‌دار می‌شوند از مسائل و تحولات دنیای اسلام و خاورمیانه غافل سازد.

این اقدام كینه‌توزانه، نه آغاز یك جریان، بلكه یك مرحله از روند طولانی مدتِ اسلام‌ستیزی به سركردگی صهیونیسم و رژیم آمریكا است. اینك همه‌ی سران استكبار و ائمة‌الكفر در برابر اسلام قرار گرفته‌اند. اسلام، دین آزادی و معنویت انسان، و قرآن كتاب رحمت و حِكمت و عدالت است؛ وظیفه‌ی همه‌ی آزادی‌خواهان جهان و همه‌ی ادیان ابراهیمی است كه در كنار مسلمانان با سیاست پلید اسلام‌ستیزی با این شیوه‌های نفرت‌بار مقابله كنند. سران رژیم آمریكا نمی‌توانند با سخنان فریبنده و میان‌تهی، خود را از اتهام همراهی با این پدیده‌ی زشت تبرئه كنند. سال‌هاست كه مقدسات و همه‌ی حقوق و حرمت میلیون‌ها مسلمان مظلوم در افغانستان و پاكستان، در عراق و لبنان و فلسطین زیر پا گذاشته شده است. صدها هزار كشته، ده‌ها هزار زن و مرد اسیر و زیر شكنجه، هزاران كودك و زن ربوده‌شده و میلیون‌ها معلول و آواره و بی‌خانمان، قربانی چه چیزی شده‌اند؟ و با همه‌ی این مظلومیت‌ها، چرا در رسانه‌های جهانی غرب، مسلمانان را مظهر خشونت و قرآن و اسلام را خطری برای بشریت وانمود می‌كنند؟ چه كسی باور می‌كند كه این توطئه‌ی گسترده بدون كمك و دخالت حلقه‌های صهیونیستیِ درونِ دولت آمریكا ممكن و عملی است؟!

برادران و خواهران مسلمان در ایران و سراسر جهان!

لازم می‌دانم این چند نكته را به همه متذكر گردم:
اولاً: این حادثه و حوادث پیش از آن به روشنی نشان می‌دهد كه آنچه امروز آماج حمله‌ی نظام استكبار جهانی است، اصل اسلام عزیز و قرآن مجید است؛ صراحتِ مستكبران در دشمنی با جمهوری اسلامی ناشی از صراحت ایران اسلامی در مقابله با استكبار است و تظاهر آنان به دشمن نبودن با اسلام و دیگر مسلمانان، دروغی بزرگ و فریبی شیطانی است. آنان با اسلام و هر آنكس كه بدان پایبند است و هر آنچه نشانه‌ی مسلمانی است دشمن‌اند.

ثانیاً: این سلسله‌ی كینه‌توزیها با اسلام و مسلمین، ناشی از آن است كه از چند دهه پیش تاكنون نور اسلام از همیشه تابنده‌تر و نفوذ آن در دل‌ها در جهان اسلام و حتی در غرب از همیشه بیشتر شده است. ناشی از آن است كه اُمت اسلام از همیشه بیدارتر شده و ملت‌های مسلمان اراده كرده‌اند زنجیرهای دو قرن استعمار و تجاوز مستكبران را پاره كنند. حادثه‌ی اهانت به قرآن و پیامبر عظیم‌الشأن صلی‌الله‌علیه‌وآله، با همه‌ی تلخی، در دل خود حامل بشارتی بزرگ است. خورشید پرفروغ قرآن روزبه‌روز بلندتر و درخشنده‌تر خواهد شد.

ثالثاً: همه باید بدانیم كه حادثه‌ی اخیر ربطی به كلیسا و مسیحیت ندارد و حركات عروسكی چند كشیش ابله و مزدور را نباید به پای مسیحیان و مردان دینی آنان نوشت. ما مسلمانان هرگز به عمل مشابهی در مورد مقدسات ادیان دیگر دست نخواهیم زد. نزاع میان مسلمان و مسیحی در سطح عمومی، خواسته‌ی دشمنان و طراحان این نمایش دیوانه‌وار است و درس قرآن به ما، در نقطه‌ی مقابل آن قرار دارد.

و رابعاً: طرف مطالبه‌ی همه‌ی مسلمانان، امروز دولت آمریكا و سیاست‌مدارن آنند. آنها اگر در ادعای دخالت نداشتن خود صادقند باید عوامل اصلی این جنایت بزرگ و بازیگران میدانی آن را كه دل یك و نیم میلیارد مسلمان را به درد آورده‌اند، به گونه‌ئی شایسته به مجازات برسانند.

و السلام علی عبادالله الصالحین
سیّدعلی خامنه‌ای
22/شهریور/1389

1. الحجر، آیه 9: بی‌تردید ما این قرآن را به تدریج نازل كرده‌ایم و قطعا نگهبان آن خواهیم بود.

بار دیگر "جای خالی امام عزیز"

محمد زندی دلگشا — 2010-09-08T20:43:53+01:00

باسمه تعالی

انا لله و انا الیه راجعون

چندی قبل یك كشیش آمریكایی صهیونیستی(و نه مسیحی) اعلام كرده بود به مناسبت فرار رسیدن 11 سبتامبر قادام به اتش زندن قران در سراسر دنیا كنید.

او اعلام كرده بود كه مسلمانان و كتابشان قران مقصر حادثه 11 سبتامبر هستند و ... .

در اینحا اصلاً بنا ندارم به مساله 11 سبتامبر بپردازم و بگویم از دید من چه كس یا كسانی مقصرند و ... تنا می خواهم در مورد این اقدام شنیع تری جونز چند كلمه ای بنویسم. چه كنم كه اگر ننویسم مسئولم.

عزیزان در مطلبی برخی درد های خود را در مورد اقدامات ناشایست گروههایی كه خود را انقلابی می دانند در راهپیمایی های خود علیه امام حسین (ع) و ارزش ها اقدام می نمایند و از ان عجیب تر اقدام تعجب آور و سكوت برخی مسئولین نوشتم.

در انجا سخنی از امام بزرگوار ملت حضرت روح الله الموسوی(ره) را در مورد سلمان رشدی و سخنان وی در مورد مقدسات آوردم.

اكنون كه نظام ما قدرتمند تر از گذشته است و باید بیشتر جلوی اینگونه تعرضات كه نسبت به ارزش ها و مادر ارزشها (قران الكریم) گرفته شود متاسفانه شاهد كوتاهی و سكوت معنا دار و بی معنای مسئولین جمهوری اسلامی در مورد این اقدام شنیع تری جونز هستیم.

اری...

اگر دیروز حكم ارتداد آنكس كه به پیامبر توهین كرد و آنان كه در دانمارك فیلم ها و كاریكاتور های پیامبر عظیم الشأن اسلام را ساختند صادر می شد و این همه مسامحه با آنان نمی شد و اهانت كنندگان به دین اسلام به سزای اعمال خود می رسیدند امروز یك كشیش صهیون نمی توانست علناً بزرگترین ارزش بیش از یك میلیارد مسلمان را به ادعای خودش آتش بزند.

این همه مسامحه كاری و سكوت برای چیست؟

دیگر باید چه كنند كه رگ غیرت ما بلند شود؟

فعالان حقوق بشر نمی خواهند نه به واسطه اسلام، نه! بلكه به خاطر عقاید جمعیت بیش از یك میلیارد مسلمان اقدامی یا بیانیه ای (هر چند خشك) در اینباره اقدام كنند؟

بگو كه این بار هم معلوم شد جمعیت حقوق بشر و امثال ذلك دروغی بیش برای تربیت افرادی كه در جاهای مختلف برای اهداف بلند و كوتاه غربی ها فعالیت كنند نیست.

آنان نمی دانند یا نمی فهمند كه قرآن÷تی ظاهرش هم) مهم است؛ قران یعنی همه آزمان های انسانی.

به دیگر سخن اگر تمام ارمان های انسانی از صدر خلقت تا ذیل خلقت را بخواهیم یكجا و به چشم سر ببینیم باید قرآن را ببینیم.

اشتباه است اگر كسی بگوید نباید این مساله توی بوق! كرد.

چرا كه متاسفانه امروز این مساله توی بوق شده و الا من و شما از آن بی اطلاع می بودیم!

آنچه توی بوق نمی شود دفاع من و شمای مسلمان از كتاب اسمانی است كه در بوق نشده است.

نمی دانم چرا بسیاری از رهبران مسلمان كه همه چیز خود را از قران دارند و بسیاری از مسئولین جمهوری اسلامی حتی یك جمله هم در این باره در خطبه های عید فطر خود(حتی در بخش دعای اخر خطبه!) و بیانیه های سیاسی خود مطرح نكردند؟

شاید می گویید كه تری جونز كه مسلمان نبود كه حالا بخواهد مرتد شود!؟ كشیش مسیحی است و بر اساس نظر خود مساله ای را عنوان كرده است.

این حرف از حرف های عجیب این روزگار است كه متاسفانه زیاد شنیده می شود.

توجه شما را برای بار دیگر در اینجا به پیام ولایی و تاریخی امام خمینی در مورد سلمان رشدی مرتد جلب می كنم كه حضرت امام فرمودند نه تنها سلمان رشدی كه نگارنده كتاب شیطانی بود بلكه ناشرین و مطلعین هم همان حكم سلمان رشدی را دارند. و چندی بعد هم مترجم ژاپنی كتاب شیطانی وی به اسفل السافلین فرستاده شد.

متن پیام امام بدین شرح است:

مكان: جماران، بیت امام خمینی.

بسمه تعالی

انا لله و انا الیه راجعون

به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان می رسانم مؤلف کتاب «آیات شطانی‌» که علیه اسلام و پیامبر و قرآن، تنظیم شده است، همچنین ناشرین مطلع از محتوای آن، محکوم به اعدام می باشند. از مسلمانان غیور می خواهم تا در هر نقطه که آنان را یافتند، سریعاَ آن‌ها را اعدام نمایند تا دیگر کسی جرأت نکند به مقدسات مسلمین توهین نماید و هر کس که در این راه کشته شود، شهید است ان شاء الله. ضمناَ اگر کسی دسترسی به مؤلف کتاب دارد ولی خود قدرت اعدام او را ندارد، او را به مردم معرفی نماید تا به جزای اعمالش برسد. والسلام علیکم و رحمة الله وبرکاته

روح الله الموسوی الخمینی (صحیفه نور ج21)

راستی حقوق بشر ساكت است چون تربیت شده امریكا هستند.

حوزوات علمیه چرا ساكتند؟!؟!

بسیاری از علمای مكتب اهل بیت چرا...؟

دفاع از لایحه حمایت خانواده

محمد زندی دلگشا — 2010-08-23T13:06:19+01:00

به نام خدا

به زودی( فردا) لایحه حمایت از خانواده در مجلس بررسی می گردد.

در این زمینه برخی حقوقدانان و وكلای همدان در طی نامه ای به برخی نمایدگان استان خواستار رای منفی به این لایحه(لا اقل به برخی از موادش) شده اند.

این نامه را می توانید در وبلاگ سركار خانم مهرنوش نجفی راغب مشاهده نمایید.

اما اشكالات ایشان به این لایحه نكاتی در خور توجه دارد كه بنده در همان روز انتشار نامه به ایشان و برخی دوستانشان تذكر دادم.

متن پاسخ حقیر به این نامه را در ذیل می خوانیم.

به نام خدا

حقوقدان گرامی و وكیل محترم دادگستری همدان

سركار خانم نجفی‌راغب(و جمعی از وکلای محترم همدان)

با اهدای سلام؛

نامه سركار و دوستان محترم حقوق‌دانتان كه حاكی از نگارش نامه‌ای برای تنی چند از نمایندگان محترم مجلس است با عنوان«لایحه ی حمایت از خانواده یا بازی با الفاظ!» را در وبلاگ سركار مشاهده و مطالعه نمودم.

چند نكته را به عنوان كسی كه كلیت قانون خانواده در ایران را (از این حیث كه ماخوذ از فقه امامیه است) كافی و لازم می‌داند لكن خالی از ایراد نمی‌بینم عرض می‌كنم.

در مورد اشكالی كه سركار به همراه جمعی از حقوقدانان محترم به تبصره2 ماده21 لایحه مذكور گرفته اید عرض می‌شود كه:

طبق آنچه كه در لایحه وارد شده است:

«در صورت مراجعه طرفین شوراهای یادشده با حضور کارشناس مربوط تشکیل و احکام صادره به استثناء حکم طلاق ، لازم الاجراء است در صورتی که نظر بر اجراء حکم طلاق باشد پرونده به دادگاه ارجاع می شود.» و می‌دانیم كه د رزمان صدور حكم در این موارد، صدور حكم «پس از مشاوره با مشاوران زن حضور مشاور زن صادر می‌شود»(ر.ك: آیین دادرسی مدنی، ج1، دكتر عبد الله شمس). شما ننگرید به اینكه فعلاً چنین مشاوری وجود ندارد. اگر این لایحه نهایی شود مسئولین مربوط كارشناسان لازم را در این شوراها وارد خواهند كرد.

از طرفی شما خود خوب می‌دانید بسیاری از اختلافات آنی بوده و با پا در میانی محاكم اولیه مرتفع می‌شود. و همیشه اینگونه نیست كه اطاله دادرسی به ضرر خانم ها باشد. كجا سراغ دارید طلاق زودهنگام به نفع كسی بوده باشد كه در اشكالات خود بدان اشاره كرده اید؟

مگر حقوق زنان در این است كه بتوانند به محض یك اختلاف فوراً طلاق بگیرند؟!؟!

علت و سبب ایراد شما به ماده 22 روشن نیست. یعنی در واقع شما به آیین نامه‌ای ایراد، گرفته اید كه هنوز تنظیم نشده است. و این كار هیچ معنی ندارد. شاید فرار به جلو باشد!

در مورد اشكالی هم كه به ماده 23 گرفته شده است:« ازدواج مجدد مردان هیچگاه توجیه اجتماعی نداشته و به هیچ عنوان برقراری عدالت در روابط مرد با همسران خود امکان پذیر نمی باشد و به همین دلیل است که اسلام چنین شرط سختی را(رعایت عدالت) برای ازدواج مجدد درنظر گرفته است.ماهیت این ماده خلاف شئون خانوادگی و نقض صریح حقوق زنان می باشد.» ضمن تشكر از گوینده این سخن بابت دقتی كه به شرایط ازدواج مجدد در اسلام مطرح كرده است عرض می‌كنیم كه:

ظاهرا ایراد وارده ایراد به لایحه نیست؛ چرا كه در این لایحه شرط «تمكن مالی» و «رعایت عدالت» در نظر گرفته شده است. ظاهراً شما نگران سوء استفاده آقایان از این مواد هستید كه ممكن است در جای خود نگرانی بجایی باشد. چرا كه هرگاه اختیاری در اختیار بشر(چه مرد و چه زن) قرار گرفته عده‌ای از این اختیار(و لو اختیار مشروع) سوء استفاده كرده است. پس مستشكل به سوء استفاده گران انتقاد كرده نه به این ماده!

___

سركار خانم نجفی راغب،

شما كه به تجربه جامعه، در مورد قوانین خانواده اشاره كرده اید خوب بود می‌فرمودید: كه مهریه های بالا و بعضاً نجومی هیچ تأثیری در پایبندی به ازدواج ندارد و گاهی هم باعث مشكل آفرینی برای مردان شده است كه باید به لحاظ تعهد به مهریه های بالا به زندان بیافتند. ممكن است خانمی كه با مشكلات زندگی آشنا نیست در مورد این جمله من بگوید: «خب بگذار كمی هم آقایان به مشكل بیافتند و ...» . اما فردی با جامع نگری و درایت بیشتری به این مساله و مشكلاتی كه از سوی جامعه به خانم هایی كه همسرانشان به خاطر نپرداختن مهریه بالا به مجازات قانونی محكوم شده اند بنگرد هرگز راضی به تحمیل چنین مهری‌ای به همسران با وضع كذا نمی شود. كه حالا بخواهیم مهریه بالا را تجویز كنیم.

البته ممكن است شما به عنوان یك حقوقدان مهریه سنگین را ضامن بقای ظاهر زندگی(البته زندگی به معنای فقهی و حقوقی و نه به معنای زندگی واقعی) بدانید؛ اما این را هم بگویم كه: هرگز زندگی كه با مهریه سنگین شروع شود و به جای آنكه ضامن بقایش محبت و عشق طرفینی باشد اعداد و ارقام غیر قابل وصول نجومی كذا است هرگز به نفع كسی (نه آقایان و نه خانم ها) نخواهد بود.

ماده مذكور در پی كاهش مهریه‌ی عقد نامه‌ای و افزایش مهر و محبت واقعی است.

از طرفی هم شما دارید در مورد یك لایحه حقوقی صحبت می‌كنید. نه یك رسم و آداب زندگی و مساله اخلاقی!

ای كاش می‌گفتید: « مهریه های بالاتر از حد متعارف و غیر منطقی» كه در لایحه مذكور آمده به چه دلیل موجب ناراحتی شما و دوستان محترمتان شده است؟ و این نگرانی از «مهریه های بالاتر از حد متعارف و غیر منطقی» چه دلیل منطقی دارد؟!!!

آیا می‌توان اكنون مهریه های « بالاتر از حد متعارف و غیر منطقی» را ضامن حقوق زنان در زندگی واقعی(نه زندماندن نباتی و زندگانی حقوقی) دانست؟ چگونه؟

____

حقوقدانان محترمی كه به ماده28 این لایحه اشكال كرده اند كه:

«این ماده همچنان که پیش از این نیز بود، هیچ حقوق مناسبی را درخصوص زنان ارایه نمی نماید و همچنان حق طلاق صرفا با مرد است» خوب می‌دانند كه طلاق(بر خلاف نكاح) یك ایقاع است و این ایقاع طی شرایطی به زوجه حق درخواست طلاق می‌دهد.

پس نباید از لایحه‌ای كه در جمهوری اسلامی تنظیم و بعد از مراحلی اجرا می‌شود انتظار داشت كه:« شرایط یکسان جهت طلاق برای زنان و مردان ایجاد و اجرا گردد» البته استثنائاتی وجود دارد كه اشاره بیشتر نیاز نیست.

از همه اشكالات عجیب تر آنكه به ماده48 این لایحه اشكال شده است كه:

«ضمانت اجرای پیش بینی شده در ماده ی مرقوم در خصوص حق دیدار فرزندان، جامع نبوده زیرا درصورت ممانعت ملاقات طفل با اشخاص ذیحق، جریمه ی نقدی پیش بینی شده حداکثر پنج میلیون ریال مجازات مناسبی نمی باشد و در صورت تکرار جرم نیز مجازاتی اشد درنظر گرفته نشده و چنانچه حضانت با پدر باشد با توان بالایی که معمولا مردان از آن بهره مندند این امکان وجود دارد که به راحتی مادر را از دیدار طفل محروم نمایند.»

اولاً جریمه نقدی در مورد این جرم به نظر كافی است. چرا كه حتماً شما انتظار ندارید اگر كسی مرتكب این جرم شد به 6 ماه زندان محكوم شود! تا آنوقت طفل مذكور علاوه بر فشار های روحی و روانی غیر قابل انكار به درد زندان پدر هم دچار شود.!

یا مثلاً انتظار ندارید مجرم از این ماده به جزای 10 برابر محكوم شود تا هم دل شما حامیان خانواده خنك شود و هم آینده طفل به خطر بیافتد.

یا انتظار ندارید كه مجرم از این ماده از حضانت محروم و طفل به مادری سپرده گردد كه شاید نه تنها قادر به تامین كافی مخارج خویش نیست بلكه به خاطر وجود فرزند از ازدواج مجدد محروم شود.

از این عجیب تر اینكه آورده شده:

« در صورت تکرار جرم نیز مجازاتی اشد درنظر گرفته نشده»!.

حقوق دان محترم

سركار خانم نجفی راغب

مگر ماده 48 قانون مجازات اسلامی تكرار جرم را باعث تشدید مجازات نمی داند؟. حالا چه لزومی دارد این ماده عمومی را ذیل هر جرمی اشاره كنند؟

منظور گوینده برای من از اینكه اینكه گفته اند:

« چنانچه حضانت با پدر باشد با توان بالایی که معمولا مردان از آن بهره مندند این امکان وجود دارد که به راحتی مادر را از دیدار طفل محروم نمایند»

روشن نیست.

كدام «توان بالا»؟

چه امكانی« وجود دارد که به راحتی مادر را از دیدار طفل محروم نمایند»؟

خوب می‌شد قانون مد نظر را در این زمینه می‌فرمودید تا مطلع شویم.

با تشكر و احترام

محمد زندی دلگشا

كاهش تخلفات بدون هر نوع اموزش!

محمد زندی دلگشا — 2010-06-08T07:53:51+01:00

كاهش تخلفات بدون هر نوع اموزش!(چاپ شده در هفته نامه راهنگ سبز)

محمد زندی دلگشا

هر ساله با اغاز شدن فصل بهار و نزدیك شدن تابستان خود به خود مسئولان راهنمایی و رانندگی كشور به فكر وسایل نقلیه موتوری می افتند. این طرح همواره ضمن ایجاد سلامتی برای موتور سواران، امنیت برای سایر شهروندان هم در پی دارد. اما اجرای این طرح ها گاهی با مشكلاتی از سوی راهنمایی و رانندگی همراه است كه باید سریعاً در پی رفع ان مشكلات بر ایند.

برای مثال اگر شما خواننده محترم در پی اخذ گواهی نامه موتور سیكلت هستید باید بدانید كه قانوناً باید برای این كار گواهی نامه راننگی داشته باشید و رانندگی بدون گواهی نامه هم تخلف بزرگی است و هم عواقب مجرمانه فراوانی به همراه دارد.

برای مثال ماده 714 قانون مجازات اسلامی صراحتاً اعلام می كند:

هرگاه بی احتیاطی یا بی مبالاتی یا عدم رعایت نظامات دولتی یا عدم مهارت رانندگی منتهی به قتل غیر عمدی شود مرتكب به شش ماه تا سه سال حبس و نیز پرداخت دیه محكوم می گردد.

و در ماده 718 همین قانون، مستی و نداشتن پروانه را باعث تشدید مجازات به دو سوم ماده717 افزایش می دهد.

حال سوال پیش می اید كه اگر كسی مایل بود رانندگی با موتور سیكلت را بیاموزد چه كار باید بكند؟ و به كدام مركز اموزشی مراجعه نماید؟

و سوال دیگر اینكه انان كه تا كنون گواهی نامه موتور سیكلت را از مراجع ذی صلاح دریافت كرده اند چگونه موفق به اموزش این فن شده اند؟

برای پاسخ به سوالات فوق چند احتمال وجود دارد.

1_ اینكه اموزشگاه هایی در استان برای تعلیم راننگی با شرایط ویژه وجود دارد و در ان اموزشگاه ها كار اموز بعد از تكمیل مدارك مدتی تحت تعلیمات درون شهری قرار می گیرد.

ما با تحقیق به درستی دریافته ایم كه متاسفانه چنین مركز آموزشی در همدان عملاً وجود نداشته و ندارد!

2_ موتور سیكلت های(ویژه) با مجوز راهنمایی و رانندگی، به صورت آژانس اماده ارائه این خدمات در حاشیه شهر هستند و آماده اند به كاراموزان محترم این خدمات را ارائه كنند.

3_ مراكزی هم اكنون در حال ارائه این خدمات هستند و ما و خود مسئولان راهنمایی و رانندگی از وجود انان بی اطلاعیم!

4_ هیچ مركز اموزشی وجود ندارد و كار اموز باید از روز اول تولد تا زمان ازمون به صورت خدادادی موتور سواری را اموخته باشد تا موجب خطرات رانندگی نگردد!

5_ راهنمایی و رانندگی به صورت ضمنی و غیر قانونی به افرادی كه داوطلب اخذ گواهی نامه راننگی باشند عملاً اجازه موتور سواری پیش از گواهی نامه می دهد و خود را در مورد عواقب ناشی از راننگی افراد بدون گواهی نامه كاملاً تبرئه می كند.

این یعنی اینكه راهنمایی و رانندگی از سویی عملاً فراگیری غیر قانونی و خلاف موتور سواری را ترویج می كند و از طرفی منتظر كاهش تخلفات موتورسواران و خطر افرینی برای انان و جامعه است.

راستی چه كسی پاسخگوست؟!؟!

مقاله «ازدواج موقت راه چاره یا راه چاله؟!؟!»

محمد زندی دلگشا — 2010-06-05T06:46:17+01:00

به نام خدا

این پست را فقط برای چاپ در روزنامه و نشریات ننوشتم.

به اعتقاد خودم برای كسانی كه به بحث تئوری(دقت كنید این فقط بحث تئوری من است) ازدواج موقت در اسلام ایراداتی می گیرند پاسخ های خوبی داده ایم.

اگر بنا دارید این پست را بخوانید خواهش می كنم تا انتها بخونید و حتماً در نظر داشته باشید من فقط پاسخی به منكرین ازدواج موقت و انان كه این نسخه را مضر برای جامعه می دانند اده ام و در مورد مصداق هیچ صحبتی نشده است.

چرا كه من حسب وظیفه خود علوم حدیث خونده ام و هر جا كه قال الاباقر و قال الصادق بود باید دوفاع كنم(چرا كه قبلاً مقدماتش را با خودم كنار اومدم.

و هر كجا خلاف قال المعصوم دیدم باید قیام كنم

وفقنا الله به ان شاء الله(1)

(1) این مقاله در ش13 و 14هفته نامه راهنگ سبز چاپ و منتشر شده است.

و حالا اصل مقاله...

ازدواج موقت؛ راه چاره یا راه چاله! [1]

اگر می‌گوییم كه امروز به خاطر تهاجم فرهنگی و یا مشكلات ازدواج پیش روی جوانان، سن ازدواج بالا رفته(كه بالا رفته)، اگر می‌بینیم تهاجم غرب، رنگ جامعه اسلامی ما را تغییر داده(كه داده)، اگر قائلیم اسلام به عنوان آخرین نسخه الهی برای هدایت و سعادت بشر در هر زمان راه چاره ای معرفی كرده است(كه البته معرفی كرده)؛ باید برای مشكلات غیر قابل انكار امروزی دست به حل شد.

حقیقت ماجرا آن است كه بحث ازدواج موقت در ایران هر چند مدت یك بار توسط یكی از مسئولین از تریبون هایی غیر از صدا و سیما، پخش و كمی بعد به هر علت از همان طریق سركوب می‌شود.

شاید تاریخچه طرح علنی این مساله در ایران پس از انقلاب(برای حل مشكل نه تنها نظریه پردازی) به سال 1370 از سوی آیت الله هاشمی رفسنجانی بازگردد و پس از آن آیت الله ری شهری در دوره كاندیداتوری هفتمین دوره ریاست جمهوری این بحث را به میان اوردند و در سال 1386 مصطفی پورمحمدی وزیر کشور وقت در سخنرانی پیش از خطبه‌های نماز جمعه بار دیگر درباره لزوم ازدواج موقت «با هدف جلوگیری از فساد» صحبت كرد و بالاخره دكتر علی مطهری در یكی از برنامه‌های زنده تلوزیونی از ازدواج موقت برای حل بحران موجود در جامعه نام بردند اما نهایتاً تمام این تلاشها بعد از گذشت ناچیز زمانی به دست فراموشی سپرده شد... .

تجربه به خوبی نشان داده اگر مسئولین جمهوری اسلامی برای این معضل راهكاری درست دقیق و با برنامه نریزند غربیان برای حل این مشكل دست به كار خواهند شد.

مگر اكنون آنانكه كه بر كوس رفاقت‌ها و معاشرت‌های غرب نمون می‌كوبند، نتوانسته‌اند حرف خود را تا حدودی(در همین جامعه اسلامی و بافرهنگ ایران) به كرسی عمل بنشانند؟ متاسفانه چه بخواهیم و چه نخواهیم این یك مساله غیر قابل انكار است كه كه تبلیغات شوم از«آن سوی مرزها» باعث رنگباختگی جمع معتنابهی در جامعه ما شده است. این رنگباختگی از تغییر سبك خواستگاری(خیابانی شدن) تا برگزاری مراسم ازدواج(بر اساس الگو و تعرفه‌های غربی) و تا ریخته شدن قبح جدایی و متاركه در خانواده‌های تازه تشكیل(باز هم بر اساس خواست صاحب نظران غرب) كاملاً نمود دارد.

وقتی برای حل این معضلات بحث از پیشنهاد ازدواج موقت به میان می‌آید، می‌گویند: طرح مساله ازدواج موقت برای «شرایط خاص» است[2]!!! اما نمی‌گویند منظورشان از «شرایط خاص» چیست؟

الان آمارها گواه این است كه بسیاری از «ازدواج‌های دائم» در كلانشهر ها، «موقت» است. یعنی دو نفر كه با یكدیگر زندگی مشتركی را آغاز كردند بعد از مدتی مجبور به متاركه می‌شوند.

برخی به این بهانه با ازدواج موقت مخالفت می‌كنند كه: «ازدواج موقت باعث می‌شود زنان از نظر روحی آسیب ببینند»! ایا این امار‌ها و رفاقت‌های انكار ناپذیر باعث اسیب دیدگی زنان و مردان و از طرفی موجب استرس پس از ازدواج نیست؟

ای كاش می‌دانستیم ازدواج موقت چه عیب و ایرادی دارد كه متاسفانه امروزه در جامعه بسیاری_تعجب نكنید! بله بسیاری_ از دختران و پسران حاضرند رفاقت غیر شرعی و غیر قانونی و خلاف هنجارهای اجتماعی داشته باشند (كه باعث اثار جدی و گاه ماندگار روانی در دختران و پسران می‌شود) اما حاضر به ازدواج موقت(بنا بر قوانین و هنجارهای اجتماعی) نشوند؟

هزار نكته باریكتر ز مو اینجاست كه در برخی خانواده ها(تقریباً همه) والدین از وجود چنین رابطه ای كم و بیش در فرزندان خود مطلعند و از اسیب‌ها نیز هم... اما راهكار حل چنین مشكلی را نمی دانند و یا حاضر به پرداختن هزینه‌های مادی و معنوی درمان آن نیستند. در نتیجه با این مساله هم بسیاری مسائل دیگر با سیاست «این نیز بگذردی» و اینكه«این یك احساس است و خود به خود و با مرور زمان درست می‌شود» برخورد می‌كند.

بله درست می‌شود! اما به چه قیمت؟ آمار هایی كه به صورت رسمی همه ساله از ازدواج و طلاق علی الخصوص در شهر‌های بزرگ منتشر می‌شود گواه حقانیت این چاره جویی غربیان برای مسلمانان و از طرفی دلسوزی برخی مسئولین غافل و خدای نكرده غرب اندیشه است.

اما حیف كه امار‌های دقیق از ابراز شدن در رسانه‌ها شرم دارند و الا ارقام بیش از 80 درصدی رفاقت نامشروع نوجوانان دبیرستانی و جوانان در تیتر مطبوعات می‌رقصیدند: «كین منم طاوس علیین شده؛ چون با اسلام چپ شده همچین شده!!!»

اری شاید بتوان یكی از علل موفقیت این چاره جویی(بخوانید چاله جویی)رفاقتی! را طرح راهكار، از سوی غرب و برخی حامیان شرق و از سویی تن ننهادن به حل اساسی این معضل و نبود قاطعیت در اجرای فرمول اسلامی از سوی مسئولان دانست. حال اگر نظریه ازدواج موقت از غرب به شرق می‌امد همگان هلهله می‌كردند كه یافتیم یافتیم! حل مشكلات را یافتیم!!!

استاد مطهری_كه این ایام همه رسانه به ذكر لطایف سخن ایشان مشغول است_ در این باره می‌فرماید: «اگر طرح ازدواج موقت از غرب رسیده بود یكى از مترقى ترین طرحها در میان تجددمآبها تلقى مى‏شد»[3]

مخالفین رسمی شدن طرح ازدواج موقت می گویند: هر كس بخواهد ازدواج موقت كند خود آگاه و ازاد است؛ ما نباید خود را به این «زحمت» بیاندازیم! كه باید گفت: در این صورت غربی‌ها به خود این «زحمت» را می‌دهند و از طریق فرهنگی كشور ما را استعمار خواهند كرد. امام خمینی در مورد نقشه كشی غربی‌ها و تنوع سیاست استعمار می‌فرمایند: «بیدار باشید! هوشیار باشید! مفسده جوها در كمینند، اجانب در كمینند. آنها نخوابیده‏اند، شما [هم‏] نباید بخوابید؛ شما باید هوشیار باشید. آنها مشغول نقشه هستند از طریقهاى مختلف، با فرمهاى مختلف‏...»[4]

شاید یكی از مشكلات موجود برای علنی و عمومی شدن ازدواج موقت و یا حساسیت جامعه برای این راهكار وجود لغت «موقت»(به معنای غیر دائم) و یا «متعه»(به معنای بهره‌وری) باشد و در این خصوص پیشنهاد می‌گردد: این نام‌ها را به «همزیستی صحیح» یا«رفاقت قانونی» تغییر دهند. شاید بشود مقداری از حساسیت‌های كاست. چرا كه برخی از ناآگاهان از تمام قوانین و مسائل ازدواج موقت، «موقت» بودن را دلیلی برای بی تعهدی این راهكار اسلامی می‌دانند. و می‌گویند: «تمام بهره در این نوع ازدواج برای مردان است و آسیب‌های روحی و... را زنان باید بپردازند.»

برخی بر این باورند كه اگر ازدواج موقت در جامعه باب شود افسار گسیختگی برای مردان به همراه خواهد داشت و ممكن است برخی از این مقوله سوء استفاده كنند.

باید گفت: اولاً مگر از ازدواج دائم و یا هر مقوله دیگری سوء استفاده نكردند؟ و ثانیاً شما فكر می‌كنید اگر كسی بخواهد نسبت به زندگی خویش بی تعهد باشد آیا می‌توان وی را با قانون متعهد كرد؟! خوب است این دسته از نظریه پردازان (كه معمولاً از زنان جامعه هستند) دید خود را گسترده تر كرده و به عاقبت این تئوری پردازی‌ها و سرانجام نسل اینده بیشتر توجه كنند. ما با خیال مطمئن به این افراد كه ژست حمایت از كانون خانواده و نهاد حمایت از زنان به خود می‌گیرند می‌گوییم: ازدواج موقت برای متعهد كردن طرفین است و آنچه كه شما از آن فرار می‌كنید(یعنی بی تعهدی) دقیقاً همان چیزی است كه در اثر مخالفت با راهكار اسلامی ازدواج موقت در دامش افتاده اید!(دقت كنید)

این چه برنامه حمایت از خانواده ای است كه امروزه یك فرد می‌تواند در اداره و محل تحصیل و جامعه با هر فردی رابطه و تماس داشته باشد(بدون هیچ تعهد و مرزی) ولی تا از حریم بندی و مشروع گرایی سخن به میان می‌آید رگ «حمایت از زنان» این عده بلند می‌شود كه «به زن ظلم شد» و چه شد و چه شد!

سؤال دیگر ما از این عده این است كه آیا حالا كه ازدواج موقت در جامعه به شكل كامل باب نشده است زن ارزش و مقام خود را بدست اورده و هیچ سوء استفاده ای از شخصیت او نمی شود؟؟؟!!!

حال كه با تمام ابزار‌های خود، آگاهانه یا ناآگاهانه بر طبل غرب اندیشان كوبیده اید، غیر از بالا رفتن سن ازدواج، وجود چندین میلیون دختر و پسر معزب بالای 35 سال، سركوبی و بلاتكلیفی میلیونها زن بی سرپرست، نابودی آینده میلیونها فرزند یتیم و فرزندان طلاق، سیل خیابانی بی حجابی و فحشا، تجاوزات متعدد و گوناگونی بی تعهدی مردان و زنان به خانواده خود در اثر ریخته شدن قبح روابط نا مشروع در خانواده‌ها وموارد فراوان دیگر كه هر روز در جراید شاهد گوشه ای از آنان هستیم[5]، چه حاصل كرده اید؟(دقت كنید) عجبا كه هنوز بر راه غرب رونده اید! و هنوز هم با سماجت نسخه شفا بخش اسلام را انكار می‌كنید!

در ابتدای این گفتار آوردیم كه « اسلام به عنوان آخرین نسخه الهی برای هدایت و سعادت بشر در هر زمان راه چاره ای معرفی كرده است». یعنی در مورد شرایط جوانی كه بین 15 تا 24 سال قرار دارد و شرایط ازدواج دایم را ندارد ازدواج موقت(شما می توانید بخوانید رفاقت شرعی سالم) را معرفی كرده و طرفین را هم ملزم به پایبندی به این قوانین نموده است.

حال اگر هر یك از شما مخالفین، قائل است این حكم مربوط به «شرایط خاص» خود است این راهكار برای جامعه فعلی كارگشا نیست، و از طرفی هم ادعای درس و تحصیل و تخصص و «حمایت از خانواده» هم دارید، بیایید برای حل این مشكل چاره اندیشی كنید. دست شما هم باز است. از هر تئوریسین و نظریه پرداز شرق و غرب عالَم می‌توانید استفاده كنید. البته تضمینات لازم را هم به جامعه بشری و نسلها بدهید كه مبادا بر اساس نسخ شما كسی متضرر شود.(همانگونه كه میلیونها نفر در طی سالهای متمادی ضرر‌های غیر قابل جبرانی از این طرز «حمایت» شما! دیده اند)

هر قدر دوست دارید سمینار و همایش با هر كس كه خواستید برپا كنید؛ مشروط به اینكه در پایان مشكل امروز جامعه را حل كنید. نه اینكه دور هم بنشینید و از مزایا و نگرانی‌های ازدواج موقت و پیشگویی‌های كارنشناسانه صحبت كنید و شما از همایش برخیزید و مشكلات همچنان در جامعه ریشه دوانده باشد!

این گوی و این میدان!

[1] . محمد زندی دلگشا_ دانشكده علوم حدیث

[2] . امین‌حسین رحیمی، عضو هیات رییسه کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس

[3] . مجموعه‏ آثاراستاد شهید مطهرى ج‏19 59

[4] صحیفه امام ج‏6 271

[5] . برای نمونه در اینجا تنهد به گوشه ای اشاره می شود: راهنگ سبز به نقل از روزنامه رسالت: رییس انجمن آسیب های اجتماعی از تشکیل 5200 پرونده قضایی در کشور در مورد رابطه جنسی برادر با خواهر و پدر با دختر خبر داده است.دکتر یگانه به این روزنامه می گوید: "درحال حاضر چهارهزارپرونده درخصوص تجاوز برادر به خواهر و 1200 پرونده درخصوص تجاوزپدربه دختردردست بررسى است

كدام جشن كدام مراسم؟!

محمد زندی دلگشا — 2010-04-19T10:47:03+01:00

به نام خدا

در پی بحث هایی كه در وبلاگ خانم نجفی راغب در مورد چارشنبه سوری به وجود امده بود ایشان به اشكال من پاسخ دادند و پاسخ زیر پاسخ دوم ایشان است.

كه مطمئنم از متن زیر ناراحت نمی شوند و پاسخی منطقی ارائه خواهند كرد.

كدام جشن؟ كدام مراسم؟![1]

شاید اگر سركار خانم نجفی راغب عضو شورای اسلامی شهر همدان نبودند و یا مساله به اجرای مراسم چهارشنبه سوری و 13 فروردین ختم می شد و بحث خرافه مطرح نبود، پرداختن به این مساله در این حد، اهمیتی نداشت.

اما امروز ایشان عضوی فعال در این شورا هستند كه گه گاه در كنار سفرهای خارج و داخل در رابطه با كار شورای شهر همدان، نظرات شاذ و نادری در مورد مسائل اجتماعی و فرهنگی ارائه می كنند. و از طرفی هم مساله به از روی اتش پریدن و سبزه گره زدن ختم نمی شود

این عضو محترم شورای اسلامی شهر همدان در یادداشت روز چهارشنبه آخر سال 88در وبلاگ خود در مورد برخورد و راهكار مواجهه با این خرافه بی اساس( چهارشنبه سوری) می گوید:

«اگر سالها به جای تلاش برای حذف این جشن باستانی و مردمی، به اجرای درست و شادی آفرین مراسم همت گماشته می شد و صداوسیما مرتبا به جای نهی از منکر! و اصراری بیهوده مبنی بر عدم برگزاری جشن توسط مردم، به معرفی درست این جشن و آیین های شاد آن می پرداخت، امروز شاهد مراسمی واقعا در خور یک ایرانی با تمدنی هزاران ساله بودیم».

در مورد این روز نظرات مختلفی وجود دارد، یعنی در مورد نحوه اجرای مراسم! برخی می گویند چهارشنبه سوری باید ترقه بازی كرد و آتش بازی كرد باید آتش درست كرد و از روی آن پرید آخه نیاكان ما اینچنین كاری می كردند! آنان از روی آتش می پریدند و «سرخی تو از من و زردی من از تو» می گفتند!

خوشبختانه رسانه ملی مخصوصاً در چند سال اخیر گزارشات و برنامه های مناسبی در مورد مضرات و آسیب های جدی این نوع مراسم پخش كرده است. كه عمدتاً در بر دارنده بعد زیان های جسمی و خطرات جانی و مالی مراسم بوده. همین باعث شده برخی افراد ساده انگار خیال كنند تنها این بعد از مراسم است كه منفی است. پس می توان با حذف این بعد مراسم چهارشنبه سوری خوب و شادی افرینی داشت. سركار خانم مهرنوش نجفی راغب عضو شورای اسلامی شهر همدان و وكیل دادگستری در آخرین پست وبلاگ خود وظیفه صدا و سیما و كلاً رسانه ها را در مورد شب چهارشنبه سوری را(كه البته مقاله ایشان تنها و تنها بهانه ای برای نگارش این مقاله توسط من بود) اینگونه می شمارد:

اما درست ماجرا این است كه سوزش در آتش و از دست دادن چشم و شنوایی و دست و پا در آستانه عید سعید باستانی تنها و تنها بخش كوچكی از معایب این مراسم است كه تقریباً همه ما با این بخشش آشنایی داریم.

ای كاش این عضو محترم شورای اسلامی شهر همدان كمی از فلسفه آتش درست كردن(كه قطعاً جزء لاینفك این مراسم است) با خبر می بودند. یا از خودشون در مورد علت نام گذاری چهارشنبه اخر سال به این روز یا به قول ایشون «این جشن باستانی و مردمی» سؤال می كردند. یا حد اقل كمی از مراسمی كه خوشون اجرا كرده اند و پیشنهاد هم می كنند كه صدا و سیما به جای نهی از منكر انان را ترویج كند را در وبلاگ خود به همراه علت ان مراسم بیان می كردند تا ما هم از سردر گمی بیرون می آمدیم.

مساله اینجاست كه ماجرا د راینجا ختم نمی شود و زمانی هم كه به ایشان یاداوری می شود می گویند:

«این مراسم با هر فلسفه ای که بوده باشد[?!] (و با وجود اینکه سالهاست برای عدم برگزاری آن تلاش شد) اما امروز می بینیم که هنوز به صورت گسترده توسط خود مردم در همه ی شهرها و روستاها برگزار می شود. و حتی تا چند سال پیش با شدت تمام از برگزاری این مراسم جلوگیری می شد تا همین ۴ یا ۵ سال پیش در همدان بلوار ارم را می بستند که مردم برای برگزاری مراسم تجمع نکنند. اما امروز به دلیل ناکارا بودن آن ایده، ممانعت خاصی در این مورد از سوی نیروی انتظامی دیده نمی شود[?!].»

باید گفت اگر ممانعتی از سوی نیروی انتظامی در این راستا شكل گرفته باشد برای اجرای «جشن و مراسم پیشواز!» نبوده است.

حتما شما كه خود به عنوان یك مسئول كه در همدان حضور دارید، مطلعید كه چه تعرضات و مفاسدی در این تجمعات رخ می دهد. (كه در این كوتاه مجال پرداختن به ان نیست.) حضور نیروی انتظامی در این اماكن صرفاً برای جلوگیری از این مفاسد است.

كی و كجا دیده شده این نیرو با كسی كه در حال عبور از خیابان و یا اجرای جشنی درست و معقول است برخورد كند؟! نیروی انتظامی وظیفه اش برخورد با سالبان آسایش مردم است و خدا نكند كه روزی «ممانعت خاصی از سوی آنان در این راستا دیده نشود!»

ایشان در ادامه راهكار فرهنگی خود برای مراسم خرافی چهارشنبه سوری اذعان می كنند:
«حال که برگزاری این مراسم با عنوان جشنی قدیمی و با بهانه ی پیشواز عید نوروز و سال نو از سوی مردم صورت می گیرد و حذف آن هم موفقیت امیز نبود، پس بهتر است که این مراسم هدایت شود. به این سمت که ایده های غلطی همچون ترقه و ... حذف شود نه اینکه کل جشن را حذف کنیم»در هر صورت مردم نیاز به شادی دارند. Bottom of Form

از اتهام وارد كردن به نیروی انتظامی كه بنا بر شواهد و امار اقدامات وسیعی برای جلوگیری از این مراسم مردم ازاری چهارشنبه سوری كه بگذریم آیا می توان اقدامات صدا و سیما مبنی بر جلوگیری از اسیب های لا اقل جانی و فرهنگی این مراسم را نادیده گرفت؟ آیا این خود «هدایت» محسوب نمی شود؟!

اینكه «مردم نیاز به شادی دارند» حرف كاملاً درست و متینی است.اما شادی هم باید همراه با مبنای عقلایی باشد. این چه شادی است كه این همه خسارات برای خود افراد و دیگریان به بار می آورد.!

اگر چه خود ایشان در این یادداشت اشاره كرده اند كه باید « ایده های غلطی همچون ترقه و ... حذف شود» (كه این اشاره از ایشان جای تقدیر دارد) اما باید یاداور شد كه كل مراسم آتش بازی و چارشنبه آخر سال «ایده غلط» هستند و هیچ مبنای عقلایی ندارد.

نمی دانم چرا این دسته از افراد و مسئولین اینقدر متحجر هستند؟ اما تحجر از نوع مدرن و سوپر 2000! به نظر شما اگر از فلسفه و یا علت انتخاب روز «چهارشنبه سوری» و یا «سیزده به در باستانی!» و پریدن از روی آتش در «مراسم شادی افرین» را بپرسی چه پاسخی خواهند داد؟ علت سمنو پختن و سبزه گره زدن را بپرسی چطور؟!!

واقعاً جای لذت و افتخار دارد كه انسان زمانی كه در مورد این مراسم و مراسم های مشابه به سراغ منابع اسلامی می رود می بیند چقدر زیبا، امامان ما در هر زمانی مردم را از خرافه پرستی منع فرمده اند. برای نمونه در اینجا فرمایش استاد مطهری را در همین مورد عیناً نقل می كنم كه فرمودند: «ما چند روایت داریم كه مربوط به زمان حضرت هادى است چون عصر ایشان بیشتر عصرى بوده است كه نجوم احكامى آمده است و این حرفها را سؤال مى‏كرده‏اند. احمد دقّاق بغدادى گفت: «كَتَبْتُ الى‏ ابِى الْحَسَنِ الثّانى أسْئَلُهُ عَنِ الْخُروجِ یَوْمَ الْارْبَعاءِ لایَدورُ» از امام هادى از چهارشنبه آخر ماه سؤال كردم.

. فرمود: هركسى كه به رغم مردمى كه این جور فكر مى‏كنند و فال بد مى‏زنند مخصوصاً روز چهارشنبه آخر ماه (یا آخر سال) بیرون برود یعنى به خدا توكل كند، خداوند در ازاى این توكل و این مخالفت با اهل تطیّر، او را از هر آفت و بیماریى حفظ مى‏كند.[2]

انسان زمانی بیشتر تعجب می كند كه در ابتدا فكر می كند این نوع افكار متعلق به قشر غیر فرهنگی! و یا پایین شهر جامعه است. اما با گذری به بخش بالا شهر جامعه و به اصطلاح فرهنگی نشینان جامعه انسان می بیند انان هم در سادگی دست كمی از پایین شهر ندارند.. فقط با وسایل پیشرفته تری كارهای ساده لوحانه انجام می دهند. اما در عمق عمل تفاوتی بین بالا و پایین نشینان مشاهده نمی گردد.

آورده اند كه: روزی دراز گوشی چشمش به اسبی افتاد. دستش را به روی دستش زد و با آهی حسرت‌آمیز گفت: ای كاش من هم تحصیلاتم رو ادامه می دادم!

در پایان امیدوارم این مسئول محترم و تمام اعضای جامعه فرهنگی همدان از این پس با دقت بیشتری به نقد و انتقاد مسائل موجود جامعه بپردازند و از موجی كه می رود ما را ناخواسته پیرو سنت های نادرست گذشتگان نماید پیاده شوند مبادا كه مصداق آیه قران كه می فرماید: و چون به آنان]كه تفكر نمی كنند و نادانسته دنبال سنت های گذشتگان خود می روند[ گفته شود: به سوى آنچه خدا نازل كرده و به سوى پیامبر [ش‏] بیایید، مى‏گویند: آنچه پدران خود را بر آن یافته‏ایم ما را بس است.[3] قرار گیریم.

ان شاء الله

[1] . محمد زندی دلگشا

[2]. مجموعه‏آثاراستادشهیدمطهرى، ج‏25، 409

[3] مائده؛ 104

خسارت تعطیلات از خسارت مواد مخدر كمتر نیست!

محمد زندی دلگشا — 2010-04-19T10:41:41+01:00

خسارت تعطیلات از خسارت مواد مخدر در كشور كمتر نیست!

تقویم ایرانی در سالهای اخیر یکی از پر تعطیلی ترین تقویم های دنیا بوده است. این تعطیلات علاوه بر 52 روز تعطیل عرفی ( روزهای جمعه ) بالاتر از 20 روز تعطیلی دیگر دارد که اغلب به مناسبتهای مذهبی و ملی وابسته اند .

این میزان تعطیلات به صورت متوسط (75 روز ) نزدیک به 3 برابر تعطیلی های رسمی و مناسبتی در کشورهای پیشرفته ی دیگر است . دغدغه کاهش تعطیلات در ایران دغدغه ای بوده است که هر از چند گاه به صورت موضعی مطرح می شده و همواره در مقام اجرایی ناکام مانده است .

تا انجا كه مقام معظم رهبری در یكی از خطبه های نماز جمعه بعد از تعطیلات نوروز فرمودند:

« این تعطیلات طولانى و بى‏دلیل، هیچ منطق عقلایى ندارد. وضع خوبى نیست كه اوّلِ سال، روزهاى متوالى - گاهى دو هفته و گاهى بیشتر - همه چرخهاى فعّالیت در كشور از حركت بیفتد. خلاف مقرّرات هم هست، طبق مقرّرات تعطیلیها محدود است. ما در ایّام سال، تعطیلى زیاد داریم كه این به زیان كشور است. در بعضى از كشورهاى دنیا، طبق فهرستى كه مشاهده مى‏كردم، همه تعطیلات رسمى در طول سال از پنج، شش روز تجاوز نمى‏كند. لكن ما تعطیلیهایمان بسیار زیاد است... آن‏هم در آغاز سال. بالاخره در اوّلِ سال، اوّلِ یك دوره جدید مالى و كارى است. توصیه مؤكّدِ بنده این است كه هم مسؤولین و هم آحاد مردم عزیزمان تصمیم بگیرند این تعطیلات را كم كنند. این همه تعطیلاتِ پى‏درپى، زیانهایى به بار مى‏آورد كه هر چند در اوّل كار محسوس نیست، لكن نتایج آن براى همه زیانبار است.»

بحث میزان خسارت اقتصادی حاصل از این حجم تعطیلات مبحث دیگری است که گهگاه مورد بررسی کارشناسان اقتصادی قرار گرفته است و معمولا همین کارشناسان بوده اند که در موافقت قطعی با کاهش تعطیلات در تقویم ایرانی بارها سخن رانده اند ، یکی از کارشناسان اقتصادی چند ماه پیش طی جلسه ای در هیات دولت گفته بود : درصورت کاهش حتی پنج روز(دقت كنید فقط پنج روز) از تعطیلات رسمی کشور بیش از هفت هزار میلیارد ریال از هزینه های دستمزدی که بابت روزهای تعطیل رسمی به اقتصاد کشور تحمیل می شود کاسته خواهد شد. این در حالی است كه تمام خساراتی كه مواد مخدر در سالهای گذشته به كشور وارد كرد ده هزار میلیارد تومان اعلام شده است. با یك ضرب و تقسیم ساده متوجه می شویم كه زیان های تعطیلات كمتر از مضرات مواد مخدر نیست. اما زیان مواد مخدر محسوس است و زیان تعطیلات نامحسوس! البته اگر آسیب های دیگری مانند سوانح جاده و ... را هم معلول این تعطیلات پیاپی بداینم خسارات تعطیلات به مراتب بیش از مواد مخدر خواهد بود.

در مقابل اینگونه نظرات کارشناسان ، صاحبنظران اجتماعی نظری کاملا دیگر گونه دارند . از آنجایی که میزان نرخ شادابی در جامعه ی ایران به گونه ای نزولی ، طی چند سال اخیر کاهش عمده داشته است. آنان معتقدند که میزان تعطیلات می تواند تاثیر مطلوبی در میزان شادابی جامعه داشته باشد . این كارشناسان محترم نگفتند كه چرا كشورهایی كه ساعات كار مفیدشان بیشتر از ایرانیان است، كمتر از ایرانیان دچار افسردگی می شوند؟ و ایا خود تعطیلی فراوان باعث یاس از كار كردن و نا امیدی برای برنامه ریزی و نتیجتاً افسردگی نیست؟

امام راحل در تاریخ 16 مرداد سال 58 آخرین جمعه ماه مبارك رمضان را به عنوان روز قدس اعلام كردند. حال پیشنهاد می شود كه دولت محترم اگر می خواهد روزی را هم به نام روز طبیعت نامگذاری نماید جمعه اول بعد از تعطیلات را به نام روز طبیعت بنامد تا هم از هزینه های تحمیلی وجود تعطیلی كاسته گردد و هم سیزده فروردین از مظلومیت! خارج شود و مردم عزیز به طبیعت بروند و از نعمت طبیعت خدادادی استفاده كنند. ممكن است كسی ملت را متهم كند كه اگر تعطیلی ها كم شود مردم اعتراض خواهند كرد. دكتر علی مطهری در این زمینه می گوید: «ملتی كه رشدش به این میزان رسیده باشد كه چنین انقلاب عظیمی را برپا كند قطعا مبارزه با خرافات برای او سخت نخواهد بود. نوروز از آن جهت كه یك انتخاب مناسب برای آغاز سال است و بهترین روزهای سال برای گردش و تفریح و دید و بازدید انتخاب شده است، افتخاری است برای ایرانیان، ولی باید از خرافاتی مانند چهارشنبه‌سوری كه بر پایه آتش‌پرستی است و سیزده‌بدر كه بر پایه نحوست ایام است و هیچ مبنای عقلی ندارد زدوده شود.»

اما این كار هم نیاز به فرهنگ سازی و كار كاشناسی شده دارد كه امید است دولت محترم بنا به فرمایش مقام معظم رهبری و كارشناسی كه انجام می دهد از پس این مساله به خوبی برآید.